હાસ્ય ઉખાણાં – નિર્મિશ ઠાકર

1]
નવરો પૂછે પ્રશ્ન, ને….
નવરાં દિયે જવાબ
ગરવી આ ‘ગરબડ’ પછી
ખાણાં કરે ખરાબ !

(જવાબ – ઉખાણાં)

[2]
કલમે કાઠો છે, છતાં
નહીં કવિ નહીં લેખક
‘કૃતિ’નાં કાઢે છોતરાં
કદી ચૂકે ના તક !

(જવાબ – વિવેચક)

[3]
કામ તમે ચીંધો પછી
આંખો એની ફેણ !
તૂર્ત રકાબી ફોડશે
નહીં સાંધો નહીં રેણ !

(જવાબ – રામો)

[4]
કંથ સમો બબડે કદી
કોઈ ન સાંભળનાર
ટીવીએ ઘર ઝૂંટવ્યું
કાઢ્યો ઘરની બહાર !

(જવાબ – રેડિયો)

[5]
આવર્તન પૂરું થતાં
ફરી કવિને દ્વાર
પ્રિયા બની અળખામણી
છતાં નથી એ નાર !

(જવાબ – ‘પાછી આવેલી કવિતા’)

[6]
ધ્યાન ધરે બીજે, છતાં
ગુણલા ‘મા’ ના ગાય
કન્યા સમ લટકા કરી
આ કયું જનાવર ગાય ?

(જવાબ – ગરબે ઘૂમતા પુરુષો !)

[7]
સર્જક ને સુખ દે નહીં
મુડ બગાડે નાહક
છોલે પણ છાપે નહીં
(એ) વાદ્ય વિનાનો વાદક !

(જવાબ – સંપાદક)

[8]
જે ખાતાં કિસ્મત ખૂલે
બંધ રહે છે મુખ !
ઓડકાર આવે નહીં
ને બમણી લાગે ભૂખ

(જવાબ – લાંચ)

[9]
કલ્પીને એવી લખો
કથા મસાલેદાર
‘હું’ ને પણ મોટો કરો
કોઈ નથી પૂછનાર

(જવાબ – આત્મકથા)

[10]
લખી લખી જેના વિના
લેખક લથડી જાય
કૃતિઓ પણ પસ્તી દીસે
કહો ચેલા કેમ થાય ?

(જવાબ – લેખન (પુરસ્કાર વિના))

[11]
જે ખાતાં તન તરફડે
મન અંદર મરડાય
શ્વાન કદી સૂંઘે નહીં
પણ ઘરવાળો ખાય !

(જવાબ – પત્નીની ‘નવી’ વાનગી)

[12]
હકથી આવરતો બધું
ખર્ચ ઘણો, શું ખાળો ?
બ્હેની કેરું નામ લઈ
ઘરમાં કરતો માળો

(જવાબ – સાળો)

[13]
ધમણ ખરી, ભઠ્ઠી નથી
લમણે વાગે સૂર
આંગળીઓ કૂદે અને
શ્રોતા ભાગે દૂર

(જવાબ – હાર્મોનિયમ)

[14]
ક્રોધિત પત્ની હાથમાં –
ધરે, કરે રમખાણ
કાંપે થરથર કંથ, જે –
કરતું બહુ ધોવાણ

(જવાબ – વેલણ)

[15]
મરનારો ભુલાઈ ગયો
હસવા લાગ્યાં લોક
વરસીનો વિવાહ થયો
શોક બની ગ્યો જોક !

(જવાબ – હાસ્યકાર બેસણામાં પધારતાં)

[16]
વેલ નથી પણ તેલ છે
કહું આટલું મોઘમ
ઝાઝું પીતાં દોડશો
બહુ ન લેવું જોખમ !

(જવાબ – દિવેલ)

[17]
આપ ચિતાએ જો ચડો
તો એ દેતી ફળ
એ ઝાલી ઘરનાં ગણે
આપની એક એક પળ !

(જવાબ – વીમા-પૉલીસી